1) “Ziyaret” olarak kabul edilen doğadaki mekânlar, Alevi İnancında “Kutsal” kabul edilen mekânlardır.
2) Ziyaret adlı mekânlar aynı zamanda Aleviler’in ibadet mekânıdır.
3) Ziyaret mekânlarında Ziyaret’in doğal yapısını bozacak imar ve sosyal faaliyetler kabul edilemez.
4) Ziyaret mekânlarında politik veya başka nedenlerden ötürü “reklam” mahiyetinde yardım adı altında seyyar veya kalıcı yapılar yapılamaz.
5) Ziyaret mekânlarında Alevilik dışında başka bir inancın kendi inançsal pratiğini bireysel veya toplu şekilde sergilemesi kabul edilemez. Bu tarz yaklaşımlar “Ziyaret Mekanı ve Havzasının” özgün teolojik manevi yapısını zaman içinde bozar ve yok eder.
6) Ziyaret mekânlarında dilencilik faaliyetlerine kesinlikle izin verilmez.
7) Ziyaret mekânlarında kesilen kurbanlarının atıkları kesinlikle çevreye atılmaz.
8 ) Ziyaret mekânlarında doğayı kirletmeyen çerağ/çıla ürünlerinin kullanılması sağlanır.
9) Ziyaret mekânları, çevresindeki doğa havzası ile bir bütündür. Bu bütünlük içinde doğayı tahrip edecek her türlü madencilik, inşaat ve benzeri toplumsal rızalığı olmayan faaliyetler yasaktır.
10) Ziyaret mekânlarında kesilen kurban postlarının gelirleri, çocukların ve gençlerin eğitim-öğretim yaşamları için çalışan, engelli ve yaşlı insanların sağlık ve tedavileri için çalışan toplumsal rızalıkla kurulabilecek “Ziyaretler Vakfına” tahsis edilebilir.
11) Ziyaretler’in isimleri ve konumları harita üzerinde tescil edilir. Tescil edilen ve hukuki korunma statüsü alan Ziyaret Mekânları Havzalarında “avlanma” dahil benzeri tespit edilecek olumsuz fiiller yasaklanır.
12) Ziyaretler’de ve çevrelerinde Ziyaret merkezli Alevi İnancının dokusunu bozacak, kültürel yapıyı dejenere edecek tesislerin kurulmasına izin verilmez.
Hukukçu-Tarihçi-Yazar
Cihan Söylemez