Türkiye’deki büyük soygun, kısmen de olsa bazı itiraflarla açığa çıkmış oldu. Bu soygun düzeni rakamlarla ifade edilemeyecek kadar büyüktür. Milyonlarca asgari ücretlinin, emeklinin, açlık sınırın altında yaşayanların ve de işsizlerin alın teri, emeği ve birikimleri bu iktidar eliyle çalınmıştır. Yıllardır Türkiye’nin bütün zenginliğin yine bu çevreler tarafından yağma edildiğini biliyorduk. Ayrıca bu soygun düzeninden yararlanmaya çalışan yüzlerce milletvekili, bakan ve yargıçların olduğu iddiaları, bazı basın ve sosyal medya platformlarında haberlerin konusu olmuştu. Zaten bu yazımın başlığı da bir basın organının sür manşetidir.
Bu soygun düzenini, on yıllardır kendi iktidarları döneminde oluşturup büyüten ve bugünkü duruma getiren siyasi iktidarın birinci dereceden sorumlusu, “hiç ummadığımız insanlar bu işin içindeler” diyerek acı gerçeği itiraf etmiş oluyordu. Tabi, vicdanlı basın mensuplarının ve demokrat çevrelerin her türlü riskleri göze alarak, yoğun bir şekilde bu olayların üzerine gitmiş olmaları, bu soygunun gerçek yüzünü önemli ölçüde açığa çıkarmıştır. Bu nedenle birçok basın mensubu arkadaşımız ya gözaltına alınmış, ya da tutuklanmış veya ev hapsine maruz bırakılmışlardır.
Yandaş basının bu işi hafife alarak, sadece birkaç kişinin beceriksizliği ve açgözlülüğü olarak ifade edip, kamuoyunu yanıltmaya çalışmış olsalar da… Uluslararası kamuoyu ve basını, daha gerçekçi tespit ve yorumlarda bulunarak, krizin siyasi bağlantıları üzerine şu ifadelerde bulunuyor. “Uluslararası ekonomi basınının temel olarak, bu kadar büyük ve görünür bir spekülatif yapının nasıl bu kadar uzun süre büyüyebildiği ve düzenleyici müdahalenin neden daha önce gelmediğini” sorguluyor. Ama bizim muhalefet cenahından, yani sendikal hareketlerden sol-sosyalist çevrelerden ve bir bütün olarak demokratik kamuoyunun, bu aleni soyguna karşı güçlü tepkilerinin olmayışı, ülkemizin geleceği açısından ciddi bir sorun oluşturmaktadır.
Ana muhalefet partisinin son günlerde bu konuyu gündemine alıp iktidarı hedef alması, iktidar çevrelerini oldukça tedirgin etmişe benziyor. Zira iktidarın, kendi bürokratlarından bazılarını tutuklatması, ev hapsine çıkarması veya yurtdışına çıkışlarını engellemesi gibi uygulamalar, yine de toplumsal öfkeyi söndüremiyor. Sonuç olarak, iktidar çevrelerin, iktidarları boyunca ilk defa halkın karşısında bu kadar zor duruma düştüklerini görüyoruz. Artık yavaşta olsa, Türkiye’yi eskisi gibi rahat ve güle oynaya yönetemeyeceklerini anlamaya çalışacaklar. Hiçbir şey olmamış gibi, iktidarlarını sürdürmeye devam edemeyeceklerini, üzerinde oturdukları zeminin yavaşta olsa ayaklarının altında kaymaya başladığını görmeye başladılar.
İşte tamda böyle bir ortamda, geçen hafta iktidarın keyfini daha da kaçıracak olan “iş kazası” diyemeyeceğimiz bir işçi katliamı yaşanmış oldu. Aliağa’daki HABAŞ işyerinde meydana gelen patlamada, 19 işçinin hayatını kaybettiği ve henüz sayıları tam olarak belirlenememiş işçilerin; yaralı ve kayıp olduğu bilgileri kamuoyuna yansımadan, iktidar tarafından bu korkunç işçi katliamı olayına yayın yasağı getirilmiş oldu! Maalesef bu konuda da muhalefetin, demokratik kamuoyunun ve sendikal hareketlerin ciddi tepkilerini göremedik. İktidarın bu işçi kıyımında olduğun gibi, diğer benzeri toplumsal olaylarda da “yayın yasağı” silahına başvurarak; iktidara yönelik toplumsal hareketleri kontrol altına aldığını bilmeliyiz.
Ne demek oluyorsa! Bu iktidar hiçbir yasayı, kuralı, geleneği takmadan bu ülkeyi hala gönlünce istediği gibi yönetmeye devam edebiliyorsa; lütfen sizde muhalefet olarak bu kuralsız yönetime karşı bir tepkiniz, bir eyleminiz olmalıdır artık. 19 işçi yurttaşımız bakımsız, denetimsiz ve kontrolü yapılmayan bu işyerinde yaşamlarını yitiriyorlarsa; başta işçi sendikaları olmak üzere, demokratik kamuoyu ve siyasi muhalefetin bu katliama karşı sokaklara çıkıp, bu iktidarı protesto etmeleri için, daha nelerin olmasını bekliyorlar acaba?
Türkiye, hiçbir vicdanlı kişinin ve kurumun kabul edemeyeceği kadar bir soygunun içine sürüklenmiştir. Zaten fon soygunu başlı başına bir rezalettir. Bu ülkede nasıl bir soygun düzeninin kurulduğu artık açığa çıkmıştır. Türkiye Varlık Fonu, BDDK, SPK ve BORSA havuzu içinde bu çark işletilmektedir. Varlık Fonu, BDDK ve SPK başkan ve yönetim kurulu üyelerini cumhurbaşkanı atamaktadır. Yani Türkiye’deki ekonomik düzenin planlanması, uygulanması ve yönetilmesi işi; Sermaye Piyasası Kurulu, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile Türkiye Varlık Fonu başkanları ve yönetim kurulları tarafından yönetilmektedir. Dolayısıyla halk tarafından seçilmiş olan milletvekilleri ve TBMM’nin, Türkiye’nin yönetilmesinde hiçbir fonksiyonları ve yetkilerinin olmadığı gerçeğini de görmüş olalım.
Türkiye’yi, bu soygun düzeninden ve üç kağıt ekonomisi belasından kurtarmak elbette mümkündür. Demokratik bir Türkiye programı etrafında, ezilen, sömürülen, farklı kimlik ve inançtaki halklar olarak, ortak sorunlarımızın çözümünde bir araya gelmeliyiz. 21. Yüzyılın toplumu olarak, ülkemizi Ortaçağ’ın artıklarından arındırmış olarak; özgür, eşit ve barış içinde yan yana yaşayacağımız Demokratik bir Türkiye’yi yaratmak, bizlerin mücadelesiyle ancak mümkün olabilir.
Muzaffer Yallı/muzyalli@gmail.com


